Programy do tworzenia animacji dla Internetu

W kursie "Fotografia Panoramiczna" odpowiedzieliśmy na pytanie, którego programu użyć, ponieważ interaktywne widoki panoramiczne wykorzystują te same techniki, co obiekty 3D. Znów, niezliczone programy opierają się na trzech technologiach: języku Java, języku VRML (Virtual Reality Model Rendering) oraz QuickTime Virtual Reality (QTVR), opracowanym przez firmę Apple.

Teoretycznie można usiąść przy biurku i zastosować jedną z technik opisu obiektu w taki sposób, żeby komputer wiedział co z nim zrobić i kiedy. Fanatyczni programiści mogą dobrze się przy tym bawić, ale nie zwykły fotograf. Niektóre programy wykonują te czynności za nas oferując gotowe do użycia scenki i matematyczne podstawy modelowania, ale nawet one wymagają pewnej wiedzy. Na szczęście, żądane rezultaty są tak jasno określone, że niektóre programy same oferują stworzenie modelu 3D w QTVR lub VRML. Użytkownik ma jedynie wybrać odpowiednie ustawienia. Należy jednak zdawać sobie sprawę z konsekwencji swojego wyboru. W związku z tym przypomnimy różne własności obiektów 3D.

Java

Jeśli posiadacie odpowiednie zdjęcia, nic nie jest niemożliwe dzięki programowaniu w języku Java. Jednak najpierw należy napisać odpowiedni kod. Dla normalnych użytkowników oznacza to zakup odpowiedniego programu do konkretnych wymagań, o ile taki program nie jest dostępny za darmo. Bardzo dużą zaletą jest fakt, że wymagane do tego środowisko Java Runtime Environment (JRE) jest zainstalowane w prawie wszystkich systemach operacyjnych. W związku z tym, odwiedzający Wasze strony mogą cieszyć się interaktywnymi prezentacjami i grami bez konieczności instalowania specjalnego oprogramowania. Program kontrolujący prezentację 3D musi być wbudowany w stronę internetową. Do tego celu wystarczy kilka prostych poleceń w kodzie HTML. Przykładem takiego "appletu" jest Freedom VR, który jest dostępny za darmo i umożliwia obracanie kobiety widocznej na stronie głównej. Freedom VR składa się z czterech plików z rozszerzeniem .class, które jest typowe dla Java. Pliki te są umieszczone w tym samym katalogu, co zdjęcia. Jeśli następnie wczytamy stronę HTML, nic samo się nie uruchomi - należy dodać do kodu kilka poleceń kontrolnych. Jeśli chcecie dowiedzieć się szczegółów, przejdźcie do kursu "Fotografia Panoramiczna" lub sprawdźcie kod strony początkowej.

VRML

Ta forma prezentacji posiada olbrzymie możliwości: przy jej pomocy można tworzyć całe światy, czynności mogą być wywoływane kliknięciem myszy, a obiekty oczywiście są w pełni ruchome. Można tu oczywiście zastosować także potężne języki programowania, takie jak Java. Najpierw należy wzbogacić przeglądarkę o odpowiednie plug-in, co można zrobić w kilka minut. Wraz z innymi informacjami, odpowiednie odnośniki można znaleźć w części Sztuczne światy z VRML kursu fotografii panoramicznej.

W celu stworzenia animacji należy połączyć kształty, kolory i sekwencje ruchów, tak jak w klockach Lego. Wynikiem jest animowany film, który oferuje widzowi wiele możliwości sterowania. Niestety, początkujący użytkownicy mogą być przytłoczeni ilością funkcji oferowanych przez programy takie, jak white dune. Znacznie wygodniej jest po prostu wprowadzić zdjęcia do programu, określić kilka parametrów i otrzymać gotowy model. Programy takie jak Photo Modeler znakomicie nadają się do tego celu.

Programy takie mają specjalny sposób wprowadzania zdjęć do swojego sztucznego świata. Kształt jest regenerowany jako wirtualny szkielet, a następnie pokrywany powłoką pobraną ze zdjęć. Jest to podstawowy problem z VRML: fotografie nie są przenoszone jednakowo. W przypadku drzewka bonsai, o którym wspominaliśmy na początku, trzeba najpierw obrysować jego strukturę, następnie dodać liście i odpowiednią powierzchnię - jest to bardzo czasochłonne zajęcie. Osiągnięcie realistycznego widoku może przekroczyć możliwości większości komputerów, ponieważ są to bardzo duże ilości danych.

Sposób ten znakomicie nadaje się do niektórych zastosowań, takich jak interaktywne przedstawienie umeblowanego pokoju. Należy po prostu pamiętać, że należy narysować wszystkie elementy umeblowania, a następnie nałożyć na nie sfotografowaną powierzchnię. Wystarczy, na przykład, sfotografować trzy widoczne strony szafy i nałożyć je na prostopadłościan. Widz może poruszać się po pokoju, a nawet otrzymać widok "z lotu ptaka".

QuickTime VR

Obiekty QuickTime VR przedstawiają wirtualne światy w dobrej jakości i są proste w obsłudze. Jednak do ich oglądania trzeba posiadać odpowiednie oprogramowanie - darmowy QuickTime Player firmy Apple. Program ten może być uruchamiany jako oddzielna aplikacja lub zintegrowany z przeglądarką. Chociaż w rzeczywistości odtwarza on tylko przygotowany film, można poruszać się po obrazie i przybliżać szczegóły.

Przy pomocy odpowiedniego oprogramowania, widoki dookolne nie stanowią problemu, nawet dla początkujących użytkowników. Ten mały pomocnik wymaga użycia kilku zdjęć i tworzy animacje w plikach z rozszerzeniem .mov. Jednym z tekich programów jest QuickTime VR Authoring Studio.

Flash

Na pierwszy rzut oka Flash jest programem porównywalnym z QuickTime VR. Stworzony został przez firmę Macromedia i dlatego do działania wymaga innych produktów tej firmy, takich jak Flash Player. Jednak jest bardzo popularny i 80% użytkowników Internetu go posiada. Flash oferuje szeroką gamę możliwości prezentacji multimedialnych. Może być stosowany do animowania dźwięku, obrazu i tekstu, a wbudowany język programowania oferuje dodatkowe możliwości interaktywne.

Ukończony film może być skompresowany w małym pliku z rozszerzeniem .swf (Small Web Format). Mały rozmiar osiągany jest poprzez traktowanie obrazu nie jak zbioru pikseli, ale figur geometycznych. Dzięki temu możliwe jest szybkie przesyłanie tego typu animacji przez Internet i wykorzystywanie do uatrakcyjnienia stron WWW.

LiveMotion

Technologia LiveMotion została opracowana przez firmę Adobe jako konkurencja dla Flash i innych programów tego typu (np. Swish). Dzięki niej możemy tworzyć film pracując tak, jak na stole montażowym. Jednak Adobe stara się głównie stworzyć konkurencję dla programu Flash, a nie stworzyć nowy standard. W związku z tym rezultaty pracy zapisywane są znów w postaci plików SWF. Ograniczenie stanowi możliwość eksportowania plików SWF, ale nie importowania. Inaczej mówiąc, nie można ponownie edytować filmu po zakończeniu pracy nad nim.

główna

następna