Dobre fotografie są podstawą sztucznego kosmosu

Niezależnie, którego programu używacie do animacji, będzie on wymagał danych wejściowych spełniających określone wymagania. Jeśli ich nie spełnimy, rezultat będzie nierówny i poszarpany. Na przykład, gdy obiekt ma być tylko obracany, będzie wymagał serii zdjęć ukazujących go ze wszystkich stron. Odległość pomiędzy fotografem i obiektem musi cały czas pozostawać identyczna. Jeśli tak nie będzie, obiekt będzie zmieniał się na ekranie. To samo dotyczy zmian jasności, które mogą spowodować miganie obrazu. Na szczęście nie trzeba posiadać profesjonalnego studia fotograficznego. Jak pokażemy w dalszej części, tacę i lampę fluorescencyjną.

Widok dookoła przy pomocy obracanego stołu

Żeby zagwarantować regularną sekwencję obrazów, fotograf potrzebuje nieruchomej podstawy. Jedynym na to sposobem jest zastosowanie statywu. Należy upewnić się także, żeby odległość od obiektu i kąt fotografowania nie zmieniały się przypadkowo.

Oczywiście, można ustawić obiekt na nieruchomej podstawie i samemu poruszać się dookoła niego. Dlaczego jednak Mahomet ma iść do góry, gdy góra może przyjść do Mahometa? Rozwiązaniem jest obracanie obiektu. Nawet, gdy zaznaczymy pozycję obiektu, mogą nastąpić pewne poślizgi. Zamiast tego można wykorzystać obrotową platformę. Gotowe rozwiązania są produkowane np. przez firmy Kaidan lub Peace River Studios. Nawet najprostsze konstrukcje mogą zapewnić uzyskanie płynnej sekwencji ruchów.

Przedstawiamy trzy niedrogie i funkcjonalne rozwiązania:

• Prawdopodobnie najtańsza jest obracająca się taca. Można ją kupić w większości supermarketów za ok. 50 zł. Jeśli jest dobrej jakości, będzie stabilna i będzie mogła unieść stosunkowo duży ciężar. Po każdym zdjęciu nieco ją przekręcamy i dzięki temu uzyskujemy sekwencję zdjęć do stworzenia płynnej animacji.
  
  
• Obrotowe stoły są profesjonalnym wyposażeniem, ale mimo to są niedrogie. Specjalistyczne sklepy elektryczne oferują je w każdym rodzaju i cenie. Można dopasować je do wszystkich przedmiotów, od miniaturowych dzieł sztuki do obiektów ważących wiele ton.
  
  
• Wirniki antenowe są jeszcze jednym urządzeniem w kategorii "rzeczy, które się obracają i mogą unosić ciężary". Kosztują zazwyczaj kilkaset złotych i mogą być wyposażone w obrotową płytę.

• Niewielu amatorów fotografii posiada własne studyjne lampy błyskowe. Jednak, jeśli uda się zdobyć taką, należy pamiętać o umieszczeniu przed nią dyfuzora. Rozprasza on światło, dzięki czemu staje się ono miękkie i jednolite. Oczywiście nie oświetli obiektu ze wszystkich stron. Można oczywiście przesuwać lampę przy każdym zdjęciu.
  
  
• Ta metoda jest znacznie prostsza: umocujcie przenośną lampę do obrotowego stołu tak, żeby obracała się wraz z obiektem. W związku z faktem, że światło i cień padają na obiekt zawsze z tego samego kierunku, widz ma wrażenie, że obraca się wokół obiektu, a nie odwrotnie.
  
  
• Lampa fluorescencyjna jest tania i nadaje się do małych obiektów. Wytwarza ona światło ultrafioletowe, a szklana obudowa posiada powłokę zmieniającą to światło w zakres taki, jak posiada światło słoneczne - dzięki temu, bilans białego aparatu cyfrowego może być odpowiednio ustawiony. Te popularne lampy są niedrogie i można je kupić w każdym sklepie elektrycznym, supermarkecie lub AGD. W celu oświetlenia sceny bez cieni, należy kupić dwie takie lampy - jednąumiescza się pod, a drugą nad obiektem.
  
  
• Wśród makrofotografów popularne jest stosowanie pierścieniowej lampy błyskowej, która jest mocowana na obiektywie. Kilka lamp błyskowych umieszczonych jest naokoło obiektywu. Dzięki temu na oświetlanym przedmiocie nie widać cieni. Zazwyczaj jednak nie są zbyt mocne, więc należy fotografować z niewielkiej odległości.

• Jak już wspomniano, bilans białego należy ustawić na oświetlenie neonowe/fluorescencyjne, jeśli takie stosujemy. Ustawienie "Auto" nie jest zalecane, jeśli aparat zmienia ustawienia przy każdym zdjęciu. Jeśli tego nie zrobimy, stworzona animacja będzie migała.
  
  
• To samo dotyczy ustawień ostrości i naświetlenia. Nie należy pozwalać aparatowi na własne dokonywanie tych ustawień, ponieważ mogą się one zmieniać przy kolejnych zdjęciach, co spowoduje miganie stworzonej animacji. Taki sam problem występuje w przypadku ostrości, jeśli jest ona automatycznie zmieniana w poszczególnych zdjęciach, będzie to nieprzyjemnie zauważalne podczas odtwarzania animacji.
  
  
• Ogólnie mówiąc, należy zwracać uwagę na ustawienie największej możliwej głębi ostrości. Dzięki temu nie trzeba cały czas zmieniać ustawień ostrości. Ostre zdjęcie z dużą głębią ostrości w pokoju, można uzyskać poprzez ustawienie małej przesłony (im większa wartość f, tym mniejsza przesłona) i najmniejszej możliwej długości ogniskowej (szeroki kąt). Logicznie, przesłona jest znacznie zmniejszona przy tym ustawieniu i należy ustawić mniejszą szybkość migawki w celu uzyskania odpowiedniego naświetlenia. Jeśli stosujemy statyw, nawet długi czas naświetlania nie spowoduje zmniejszenia ostrości obrazu.

poprzednia

główna

następna